ونتیلاتور یا اکسیژن ساز؟ مقایسه و بررسی کامل

بسیاری از خانواده‌ها زمانی که بیمارشان با مشکل تنگی نفس روبه‌رو می‌شود، در انتخاب میان دستگاه‌ها دچار تردید می‌شوند و این سوال برایشان پیش می‌آید که آیا باید از ونتیلاتور یا اکسیژن ساز استفاده کنند. آگاهی کامل از این موضوع که تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز چیست و در چه شرایطی می‌توان از هر کدام استفاده کرد، مسئله‌ای حیاتی برای افرادی است که به نحوی با بیماران ریوی و تنفسی در ارتباط هستند.

انتخاب نادرست می‌تواند علاوه‌بر تحمیل هزینه‌های اضافی، وضعیت بیماری را پیچیده‌تر کند و حتی خطراتی جدی برای بیمار به‌همراه داشته باشد. در مقابل، تصمیم درست و علمی امکان بهبود کیفیت زندگی و کنترل بهتر بیماری را فراهم می‌کند. در این مقاله تلاش شده است با اتکا به شواهد بالینی و تجربه واقعی بیماران و خانواده‌های آن‌ها، شرایط استفاده از هر دستگاه تشریح شود تا انتخاب تجهیز مناسب با درنظرگرفتن تمامی جوانب انجام شود.

ونتیلاتور چیست؟ اکسیژن ساز چیست؟

درک عملکرد هر دستگاه نقطه آغاز یک انتخاب صحیح است. با شناخت مکانیزم کاری این دستگاه‌ها می‌توان به‌خوبی تشخیص داد که در چه شرایطی استفاده از ونتیلاتور ضروری است و در چه شرایطی می‌توان به دستگاه اکسیژن ساز اکتفا کرد. اگرچه موارد متعدد دیگری نیز در این تصمیم‌گیری دخیل هستند. در ادامه، نحوه کارکرد هر دو دستگاه با بیان فنی و علمی تشریح شده است تا مقایسه و شناخت تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز به‌صورت شفاف امکان‌پذیر شود و ببینیم که آیا اکسیژن ساز جای ونتیلاتور را می‌گیرد یا خیر. برای انتخاب بهتر می توانید مقاله اکسیژن ساز یا کپسول اکسیژن را نیز مطالعه کنید.

مکانیسم ونتیلاتور (فشار مثبت)

ونتیلاتور دستگاهی است که به کمک دو فرایند فشار مثبت یا فشار منفی برای کمک به تنفس طبیعی بیمار یا به‌عنوان جایگزین آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مکانیسم، برخلاف تنفس طبیعی که ورود هوا با ایجاد فشار منفی در قفسه سینه انجام می‌شود، دستگاه از بیرون فشار مثبت ایجاد می‌کند تا حجم مشخصی از هوا یا اکسیژن وارد آلوئول‌ها شود. این روند باعث می‌شود تبادل اکسیژن با دی‌اکسیدکربن خون به‌شکل پایدار ادامه یابد، حتی زمانی که عضلات تنفسی بیمار ناتوان یا دچار مشکل هستند.

در ونتیلاتور پرتابل، همین فرایند در قالب نسخه‌های کوچک‌تر و قابل‌حمل پیاده‌سازی شده است و امکان استفاده خارج از بخش مراقبت‌های ویژه را نیز فراهم می‌کند. این دستگاه شامل انواع مدهای تهویه (SIMV, CPAP, BiPAP) و سامانه آلارم فشار برای هشداردهی در شرایط غیرعادی است. از سایر ویژگی‌های اصلی ونتیلاتور می‌توان موارد زیر اشاره کرد:

• امکان تنظیم FiO₂؛
• نیاز به تخصص پرستاری؛
• مناسب بیماران

مکانیسم اکسیژن ساز (فیلتر زئولیت)

اکسیژن ساز بر پایه فرایند جداسازی نیتروژن از هوا عمل می‌کند. در این دستگاه، هوای محیط توسط یک کمپرسور فشرده می‌شود و از میان بستر فیلتر زئولیت عبور می‌کند. زئولیت مولکول‌های نیتروژن را به دام انداخته و جریان پیوسته‌ای از اکسیژن با خلوص تقریبی ۹۳ درصد تولید می‌کند. همچنین مکانیزم رطوبت‌دهی به هوای ورودی به ریه در دستگاه‌های اکسیژن ساز تعبیه شده است که به‌عنوان مرطوب‌کننده برای جلوگیری از خشکی مجاری تنفسی عمل می‌کند. بدین‌ترتیب، بیمار به منبعی مداوم از اکسیژن دسترسی دارد، بدون آنکه نیاز به تعویض یا شارژ مجدد دستگاه وجود داشته باشد.

این تجهیزات کمک‌تنفسی برای کارکرد مداوم به برق نیاز دارند اما بعضی از مدل‌های اکسیژن ساز خانگی که باتری پشتیبان داشته باشد می‌توانند در زمان قطع برق نیز مورد استفاده قرار بگیرند. مدل‌های متداول این دستگاه‌ها با لیتراژ ۵ لیتری برای اغلب بیماران تنفسی کفایت می‌کنند و توانایی تأمین جریان مداوم اکسیژن را دارند.

همانطور که در وبسایت who نقل شده:

“for the appropriate selection, procurement, utilization and maintenance of oxygen concentrators.”

“برای انتخاب مناسب، تأمین، استفاده و نگهداری صحیح دستگاه‌های اکسیژن‌ساز..”

طبق این استاندارد فنی WHO، اکسیژن‌سازهای باکیفیت باید حتی در دمای ۴۰ درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی ۹۵ درصد، غلظتی بالای ۸۲ درصد اکسیژن تولید کنند و دستگاه‌های باکیفیت‌تر معمولاً بالای ۹۰ درصد خلوص ارائه می‌دهند؛ رقمی که با عدد ۹۳ درصد ذکرشده این استاندارد بین‌المللی نشان می‌دهد که هنگام خرید یا اجاره اکسیژن ساز، توجه به گواهی خلوص خروجی دستگاه (نه فقط برند یا قیمت) یک معیار علمی و جهانی است.

مقایسه کاربرد بالینی و خانگی ونتیلاتور و اکسیژن ساز

انتخاب میان ونتیلاتور یا اکسیژن‌ ساز به‌طور مستقیم به وضعیت بیمار بستگی دارد. شدت بیماری، میزان افت اکسیژن خون و نوع اختلال ریوی از عوامل کلیدی در تعیین دستگاه مناسب محسوب می‌شوند. پزشکان براساس وضعیت بالینی، مشخص می‌کنند که بیمار نیازمند پشتیبانی کامل از تنفس مصنوعی است یا تنها به بهبود سطح اکسیژن خون نیاز دارد. در این بخش، با تکیه بر شرایط بالینی، به تفکیک گروه‌های مختلف بیماران پرداخته می‌شود تا تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز در عمل مشخص شود.

بیماران وابسته به تنفس مکانیکی

در بیمارانی که به‌دلیل شرایطی همچون نارسایی شدید ریوی، سندرم دیسترس حاد تنفسی (ARDS) یا بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) نیازمند پشتیبانی کامل هستند، گزینه‌های مناسب استفاده از ونتیلاتور هستند. در این بیماری‌ها عملکرد ریه به‌حدی کاهش یافته است که اکسیژن‌رسانی طبیعی دیگر پاسخگو نیست و باید از تنفس مصنوعی یا Ventilation به‌صورت کنترل‌شده بهره گرفت.

مداخله تخصصی پرستاران و پزشکان در این گروه بیماران حیاتی است و نوع دستگاه و تنظیمات آن کاملاً باید متناسب با وضعیت لحظه‌ای بیمار انتخاب شود. اگر بیمار پس از ترخیص همچنان به حمایت تنفسی در منزل نیاز داشته باشد، اجاره ونتیلاتور در تهران می‌تواند یکی از گزینه‌های قابل بررسی برای خانواده‌ها باشد.

بیماران با افت خفیف SpO₂

گروهی دیگر از بیماران تنها دچار افت خفیف اشباع اکسیژن خون هستند؛ برای مثال افراد مبتلا به COPD یا آن‌هایی که پس از کووید طولانی هنوز با تنگی نفس خفیف دست‌وپنجه نرم می‌کنند جزو این گروه هستند. در این شرایط، استفاده از اکسیژن‌سازهای خانگی می‌تواند کافی باشد و نیازی به تجهیزات پیچیده وجود ندارد.

انتخاب این دستگاه معمولا بر اساس تجویز پزشک و ظرفیت اکسیژن تولیدی صورت می‌گیرد؛ اما یکی از پرسش‌های رایج همیشگی کاربران این است که اکسیژن ساز خانگی چند لیتر خوبه؟ اگر هنوز پاسخ این سؤال خود را پیدا نکرده‌اید، می‌توانید همین الان با کارشناسان یارا درمان تماس بگیرید و پس از دریافت مشاوره تخصصی، سفارش خود را از طریق وب‌سایت این مجموعه ثبت کنید.

جدول تفاوت‌ های کلیدی ونتیلاتور و اکسیژن ساز

هر دستگاه کمکی برای بیماران ریوی ویژگی‌های فنی مشخصی دارد که بر اساس آنها انتخاب صورت می‌گیرد. متخصصان و کادر درمان با بررسی این شاخص‌ها، تصمیم می‌گیرند که کدام دستگاه با شرایط بیمار سازگارتر است. مهم‌ترین معیارها شامل ظرفیت دبی، درصد اکسیژن خروجی، نیاز به تخصص در راه‌اندازی و هزینه‌های مربوط به خرید یا اجاره هستند. در جدول زیر، ۸ شاخص اصلی که مبنای اصلی تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز محسوب می‌شوند، به‌صورت مقایسه‌ای ارائه شده‌اند.

ثبات و یکنواختی در تأمین اکسیژن یکی از معیارهای اصلی در مراقبت از بیماران ریوی است. FiO₂ به غلظت اکسیژن موجود در ترکیب گازی گفته می‌شود که فرد تنفس می‌کند. به‌عنوان‌مثال در هوای محیط، مقدار این شاخص حدود ۲۱ درصد است، یعنی غلظت اکسیژن برابر با ۲۱ درصد از کل هواست. مطالعات منتشرشده در پایگاه PubMed طی دوران همه‌گیری و پساکرونا نشان داده‌اند که پایداری این شاخص به‌ویژه در درمان بیماران COPD تأثیر قابل‌توجهی بر بهبود شرایط بالینی و کاهش طول مدت بستری دارد. به همین دلیل، استفاده صحیح و مداوم از این دستگاه‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در بازگشت سریع‌تر بیماران به وضعیت پایدار ایفا می‌کند.

مزایا و محدودیت‌های ونتیلاتور و اکسیژن ساز

در هنگام تصمیم‌گیری بسیاری از خانواده‌ها سوال می‌کنند که ونتیلاتور پرتابل بهتر است یا اکسیژن ساز؟ با وجود آنکه هر دو دستگاه در پشتیبانی تنفسی بیماران ریوی نقشی حیاتی دارند، باید در نظر داشت که هیچ‌یک بر دیگری برتری ندارد و انتخاب صحیح نیازمند شناخت علمی است. درک کامل تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز سبب می‌شود پزشک یا خانواده بیمار تصمیمی آگاهانه اتخاذ کنند. مزایا و محدودیت‌های هر دستگاه در شرایط بحرانی می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد، زیرا انتخاب اشتباه، به‌ویژه در بیماران ICU یا وابسته به اکسیژن خانگی خطر جانی در پی خواهد داشت.

مزایا / معایب ونتیلاتور

ونتیلاتور با ایجاد فشار مثبت و قابلیت تنظیم حجم جاری (Tidal Volume)، فشار دمی (PIP) و درصد اکسیژن (FiO₂) بهترین گزینه برای بیماران دچار نارسایی شدید ریوی است. این ویژگی‌ها به پزشک اجازه می‌دهد متناسب با وضعیت بیمار، مدهای SIMV، CPAP یا BiPAP را برای اکسیژن‌رسانی انتخاب کند. بااین‌حال، استفاده از ونتیلاتور محدودیت‌هایی از جمله نیاز به پرستار متخصص، هزینه‌های بالا و وابستگی به برق دارد. در استفاده از ونتیلاتور خانگی قیمت استفاده از این تجهیز به‌طور خاص اهمیت ویژه‌ای در تصمیم‌گیری خانواده‌ها دارد.

مزایا / معایب اکسیژن ساز

اکسیژن ساز با بهره‌گیری از فناوری فیلتر زئولیت نیتروژن هوا را جدا کرده و اکسیژن با خلوص ۹۰ تا ۹۳ درصد تولید می‌کند. این دستگاه به دلیل سهولت استفاده، برای بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن ریوی که در خانه بستری هستند بسیار رایج است. هزینه کمتر، امکان حمل آسان در مدل‌های پرتابل و عدم نیاز به شارژ مجدد از مزایای اصلی این دستگاه است.

در مقابل، محدودیت‌هایی همچون وابستگی به برق، خلوص پایین‌تر اکسیژن نسبت به ونتیلاتور و نیاز به سرویس دوره‌ای برای نگهداری دستگاه تنفسی وجود دارد. همچنین استفاده نادرست یا طولانی‌مدت از اکسیژن‌ساز بدون رعایت توصیه‌های پزشکی می‌تواند مشکلاتی ایجاد کند؛ بنابراین پیش از استفاده بهتر است با عوارض و مضرات استفاده از دستگاه اکسیژن ساز خانگی و نکات ایمنی مربوط به آن آشنا شوید. در بسیاری از موارد، خانواده‌ها هنگام خرید دستگاه تنفس مصنوعی یا اجاره آن باید این ملاحظات را مدنظر قرار دهند تا بهترین انتخاب را داشته باشند.

تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز از نظر وزن و جابه جایی

ونتیلاتور و اکسیژن‌ساز هر دو برای کمک به تنفس بیماران طراحی شده‌اند، اما از نظر وزن، ساختار و قابلیت جابه‌جایی تفاوت قابل‌توجهی دارند.
ونتیلاتور دستگاهی پیچیده‌تر است که به طور مکانیکی عمل دم و بازدم را برای بیمار انجام می‌دهد. این دستگاه معمولاً وزن بیشتری دارد و مدل‌های بیمارستانی آن بین ۸ تا ۲۰ کیلوگرم وزن دارند. جابه‌جایی ونتیلاتور دشوار است و معمولاً فقط در محیط‌های مجهز مانند بخش ICU یا منزل بیمارانی که تحت نظارت پرستار هستند استفاده می‌شود. علاوه بر این، ونتیلاتور برای عملکرد خود به منبع برق پایدار و تجهیزات جانبی مانند مرطوب‌کننده و فیلتر نیاز دارد.

در مقابل، اکسیژن‌ساز دستگاهی سبک‌تر و ساده‌تر است که اکسیژن را از هوای محیط جدا کرده و با غلظت بالا در اختیار بیمار قرار می‌دهد. وزن اکسیژن‌سازهای خانگی معمولاً بین ۵ تا ۱۵ کیلوگرم است و برخی مدل‌های پرتابل حتی کمتر از ۵ کیلوگرم وزن دارند. این دستگاه‌ها به راحتی قابل‌حمل هستند و به دلیل داشتن باتری، می‌توان از آن‌ها در خانه یا حتی خارج از منزل نیز استفاده کرد.

راهنمای انتخاب بر اساس وضعیت بیمار و بودجه

انتخاب میان ونتیلاتور و اکسیژن ساز باید بر اساس وضعیت بالینی، توان مالی و شرایط محیطی که بیمار در آن نگهداری می‌شود انجام گیرد. پزشک معالج معمولا شدت نارسایی ریوی، مدت‌زمان نیاز به پشتیبانی تنفسی و امکانات موجود را در نظر می‌گیرد و متناسب با همه جوانب استفاده از یکی از این تجهیزات را تجویز می‌کند. در ادامه، دو سناریوی متداول شرح داده می‌شود که نشان می‌دهد چگونه انتخاب براساس توجه به همه فاکتورها می‌تواند در بهبود بیماران نقشی اصلی را ایفا کند و در عین حال هزینه‌های نگهداری از بیمار را در کمترین حالت ممکن نگاه دارد.

سناریوی بیمار ICU تا بازتوانبخشی

بیمارانی که در ICU بستری هستند به‌دلیل نارسایی شدید اندام‌های داخلی از جمله ریه نیازمند تهویه مکانیکی با استفاده از ونتیلاتور می‌شوند. در مرحله حاد، استفاده از مدهای کنترل فشار یا حجم ضروری است، اما پس از بهبود نسبی، جایگزینی تدریجی با اکسیژن ساز خانگی انجام می‌گیرد. معمولا بیمارانی که به این مرحله می‌رسند باید تا مدتی در منزل بستری شوند و اکسیژن‌تراپی برای آن‌ها صورت پذیرد.

در این شرایط، اجاره ونتیلاتور ICU به‌جای خرید می‌تواند یک تصمیم منطقی باشد. خانواده‌ها اغلب می‌پرسند که بهترین دستگاه برای بیمار COPD در خانه چیست؟ همانطور که WHO درباره تجهیزات اکسیژن تراپی توضیح داده است، پس از گذراندن فاز حاد بیماری، اکسیژن ساز خانگی گزینه‌ای مناسب و اقتصادی محسوب می‌شود و امکان بازتوانی بیمار را تسهیل می‌کند.

سناریوی استفاده کوتاه‌مدت در منزل

بیمارانی که پس‌از عمل جراحی یا عفونت ریوی با افت موقت SpO₂ مواجه می‌شوند، معمولاً به ونتیلاتور نیاز ندارند. در این وضعیت، اکسیژن ساز خانگی بهترین انتخاب است. ظرفیت ۵ لیتری این دستگاه‌ها برای اغلب بیماران کافی است؛ اما در موارد نیاز شدیدتر، مدل‌های ۱۰ لیتری توصیه می‌شود. اگر هنوز هم پاسخ این پرسش را نیافته‌اید که اکسیژن ساز خانگی چند لیتر خوبه؟ می‌توانید همین حالا با کارشناسان یارادرمان تماس بگیرید و دستگاه مناسب را از طریق وب‌سایت سفارش بدهید. این خدمات شامل اجاره کوتاه‌مدت با نصب در منزل نیز می‌شود.

Ventilator is used in respiratory failure caused by various reasons, anesthesia respiratory management during major surgery, respiratory support therapy and emergency resuscitation. Oxygen generator is an auxiliary means to correct pathological hypoxia, such as respiratory failure, chronic bronchitis, cerebrovascular disease, coronary heart disease, etc.

ونتیلاتور در نارسایی تنفسی ناشی از دلایل مختلف، مدیریت تنفسی بیهوشی در حین جراحی‌های بزرگ، درمان حمایتی تنفسی و احیای اورژانسی استفاده می‌شود. ژنراتور اکسیژن وسیله‌ای کمکی برای اصلاح هیپوکسی پاتولوژیک مانند نارسایی تنفسی، برونشیت مزمن، بیماری عروق مغزی، بیماری عروق کرونر قلب و غیره است. cantamedical.com

سخن پایانی

تفاوت ونتیلاتور و اکسیژن ساز از نظر فنی و میزان نیاز بیمار معیارهای اصلی در انتخاب دستگاه مناسب هستند و نمی‌توان تنها بر مبنای قیمت یا در دسترس بودن یکی از این تجهیزات را انتخاب کرد. شناخت دقیق این تفاوت‌ها و انطباق آنها با شرایط بالینی، باعث تسهیل روند بهبودی بیمار می‌شود. ونتیلاتور برای بیماران با نارسایی شدید و نیازمند تهویه مکانیکی ضروری است، درحالی‌که اکسیژن ساز برای بیماران مزمن یا مراقبت‌های خانگی انتخاب بهتری محسوب می‌شود.

هیچ یک به‌طور مطلق بر دیگری برتری ندارد و تصمیم باید بر پایه وضعیت بیمار و نظر پزشک گرفته شود. برای دریافت مشاوره رایگان یا مشاهده قیمت و اجاره ونتیلاتور و اجاره اکسیژن ساز، همین حالا می‌توانید اقدام کنید. یارادرمان علاوه‌بر این خدمات، مجموعه کاملی از سرویس‌های درمانی از جمله تزریقات، آزمایش‌های پاتوبیولوژی، اجاره تخت بیمارستانی و مانیتور قلب را نیز در اختیار خانواده‌ها قرار می‌دهد.

سوالات متداول

• آیا اکسیژن ساز می‌تواند جای ونتیلاتور را در بیماران حاد بگیرد؟

خیر. اکسیژن ساز تنها سطح اکسیژن خون را افزایش می‌دهد، در حالی که ونتیلاتور وظیفه تهویه مکانیکی و تبادل گازها را دارد. در بیماران حاد، جایگزینی کامل امکان‌پذیر نیست.

• برای قطعی برق چه راهکاری در ونتیلاتور یا اکسیژن ساز وجود دارد؟

برخی مدل‌ها دارای باتری ادامه کار با ظرفیت محدودتر امکان‌پذیر. برای ایمنی بیشتر توصیه می‌شود از UPS یا ژنراتور خانگی استفاده شود تا وقفه در تأمین اکسیژن رخ ندهد.

• حداکثر مدت استفاده مداوم از اکسیژن ساز چقدر است؟

اکسیژن سازهای استاندارد می‌توانند به‌طور ۲۴ ساعته کار کنند، اما برای حفظ طول عمر دستگاه لازم است هر چند ساعت به آن استراحت داده شود. نگهداری صحیح در پایداری عملکرد اهمیت دارد.

• تعویض فیلترهای اکسیژن ساز هر چند وقت یک بار لازم است؟

فیلترهای داخلی معمولاً هر شش ماه و فیلترهای خارجی هر یک تا دو ماه باید تعویض شوند. زمان دقیق بسته به شرایط محیطی و میزان استفاده توسط شرکت سازنده مشخص می‌شود.

• چه زمانی باید از ونتیلاتور استفاده کرد و چه زمانی از اکسیژن‌ساز کافی است؟

اگر بیمار به‌دلیل نارسایی حاد ریوی یا شرایط ICU نیاز به پشتیبانی کامل تنفسی داشته باشد، ونتیلاتور ضروری است. اما در موارد افت خفیف SpO₂ مانند COPD یا پس از کووید طولانی، اکسیژن‌ساز خانگی پاسخگوی نیاز بیمار خواهد بود.

• تفاوت اصلی ونتیلاتور و اکسیژن‌ساز در چیست؟

ونتیلاتور مسئول انجام کامل فرایند تهویه مکانیکی و جایگزینی تنفس طبیعی در بیماران با نارسایی شدید ریوی است، در حالی‌که اکسیژن‌ساز تنها اکسیژن هوا را غلیظ کرده و سطح اکسیژن خون بیمار را بهبود می‌بخشد.

• آیا همه بیماران مبتلا به تنگی نفس به ونتیلاتور نیاز دارند؟

  خیر. نیاز به ونتیلاتور به شدت نارسایی تنفسی بستگی دارد. بسیاری از بیماران تنها با اکسیژن‌درمانی و استفاده از اکسیژن‌ساز شرایط پایداری پیدا می‌کنند، اما در مواردی که بیمار توانایی تنفس مؤثر را از دست داده باشد، ونتیلاتور تنها گزینه مناسب خواهد بود.

• اکسیژن‌ساز در چه شرایطی جایگزین مناسبی برای کپسول اکسیژن است؟

اکسیژن‌ساز برای بیمارانی که به اکسیژن‌درمانی طولانی‌مدت در منزل نیاز دارند، گزینه‌ای مناسب محسوب می‌شود. این دستگاه بدون نیاز به شارژ یا تعویض مخزن، اکسیژن مورد نیاز بیمار را از هوای محیط تولید می‌کند و استفاده مداوم از آن آسان‌تر است.

• آیا استفاده از ونتیلاتور بدون نظارت پزشک امکان‌پذیر است؟

خیر. ونتیلاتور یک دستگاه تخصصی است که تنظیمات آن باید متناسب با شرایط بیمار توسط پزشک یا کادر درمان انجام شود. استفاده نادرست از این دستگاه می‌تواند عوارض جدی برای بیمار ایجاد کند.

• آیا اکسیژن‌ساز باعث می‌شود بیمار راحت‌تر نفس بکشد؟

اکسیژن‌ساز میزان اکسیژن دریافتی بیمار را افزایش می‌دهد، اما عمل دم و بازدم را انجام نمی‌دهد. اگر مشکل اصلی ناتوانی در تنفس باشد، ممکن است بیمار به ونتیلاتور نیاز داشته باشد.

• از روی میزان اکسیژن خون (SpO₂) می‌توان فهمید کدام دستگاه لازم است؟

خیر. کاهش SpO₂ تنها یکی از معیارهای تصمیم‌گیری است. پزشک علاوه بر میزان اکسیژن خون، وضعیت تنفس، بیماری زمینه‌ای و شرایط عمومی بیمار را نیز بررسی می‌کند.