بعد از تشخیص پارکیسنون در یک فرد، اولین سوال برای او و خانوده‌اش این است که با وجود پارکینسون، تا چه مدت می‌توان زندگی کرد؟ طول عمر بیماران پارکینسون معمولا به سن تشخیص بیماری، جنسیت بیمار، شدت علائم و سطح بیماری بستگی دارد. خوشبختانه بیماران پارکیسنون امروز می‌توانند ۱۵ تا ۲۵ سال پس از شروع بیماری هم زندگی خوب و مستقلی داشته باشند.
طول عمر بیماران پارکینسون چقدر است؟
واقعیت این است که پاسخ واحد و یکسانی برای همه وجود ندارد. به‌نوشته وب‌سایت centerformovementchallenges بسیاری از مبتلایان به پارکینسون می‌توانند انتظار داشته باشند پس از تشخیص بیماری، ۱۵ تا ۲۵ سال دیگر زندگی کنند.
Recent studies suggest that many people with Parkinson’s can expect to live 15 to 25 years after diagnosis.
معمولا میانگین فاصله زمانی از شروع علائم حرکتی تا فوت، حدود ۱۶ سال طول می‌‌کشد. هرچه عوارض بیماری بهتر مدیریت شود بازه زمانی طول عمر بیمار هم بیشتر خواهد بود.
عوامل موثر بر طول عمر بیماران پارکینسون
عوامل زیادی وجود دارد که می‌توانند روی طول عمر بیماران پارکینسون اثر بگذارند و آن را طولانی‌تر کنند. مهمترین کار حفظ وضعیت توانایی حرکتی، جلوگیری از زمین‌خوردن، پیشگیری بیماری‌های هم‌زمان مثل ذات‌الریه و بیماری‌های قلبی است.
در ادامه عواملی که می‌توانند روی عمر بیماران پارکینسون اثر بگذارند را بررسی می‌کنیم.
سن بیمار در زمان تشخیص پارکینسون
سن تشخیص بیماری میتواند روی طول عمر بیماران پارکینسون اثر بگذارد. معمولا افرادی که بیماری در آن‌ها قبل از سن ۷۰ سالگی تشخیص داده می‌شود، امید به‌زندگی کمتری دارند. برای همین هم بیماران با سن پایین‌تر تشخیص در بیشتر موارد طول عمر کمتری نسبت به بیماران مسن‌تر دارند.
میزان شدت علائم
علائم پارکینسون در همه بیماران با یک شدت خودش را نشان نمی‌دهد. هرچه عوارض علائم حادتر باشد عوارض بیماری هم بیشتر می‌شود. وب‌سایت healthline هم تاکید می‌کند تشخیص زودهنگام بیماری پارکینسون به کاهش عوارضی که میتواند روی کیفت زندگی فرد تأثیر منفی بگذارد، کمک می‌کند.
Early detection of Parkinson’s disease is key to helping reduce complications that can negatively affect the outlook.
مثلا سفتی پاهای شدید میتواند باعث خطراتی مثل ضربه مغزی و شکستگی استخوان به‌دلیل زمین خوردن شود. ابتلا به ذات‌الریه هم در بیماران با مشکل بلع بیشتر است.
جنسیت بیمار
زن یا مرد بودن بیمار هم میتواند روی طول عمر بعد از تشخیص پارکینسون اثر بگذارد. چون زنان و مردان از نظر امید به زندگی، میزان شدت علائم، تشخیص به‌موقع و میزان دریافت حمایت با هم فرق می‌کنند. پژوهش‌ها و مطالعات می‌گویند معمولا زنان نرخ و مرگ‌ومیر بالاتری نسبت به مردان دارند.
مراحل و استیج بیماری
بیماری پارکسینون معمولا پنج مرحله دارد و شدت بیماری در این مراحل از خفیف تا پیشرفته فرق می‌کند. طبیعتا بیماران در استیج پنج بیماری به‌دلیل شرایط جسمی حادتر بیشتر در معرض عوارضی مثل زمین خوردن و عفونت‌ها هستند. بنابراین طول عمر بیماران در مراحل پیشرفته‌تر کمتر خواهد بود.
آیا بیماری پارکینسون کشنده است؟
بیماری پارکینسون به‌خودی خود کشنده نیست و طول عمر بیماران پارکینسون میتواند طولانی باشد. برخی افراد پس از تشخیص بیماری تا ۲۰، ۳۰ و حتی ۴۰ سال زندگی می‌کنند. بیشتر بیماران نه از خود بیماری، بلکه به‌دلیل عوار‌ض‌هایی مثل عفونت‌ها و زمین‌خوردن‌ها جان خود را از دست می‌دهند.
درواقع خود پارکینسون علت مستقیم مرگ نیست، بلکه عوارض جانبی در مراحل پیشرفته‌تر بیماری می‌توانند باعث فوت بیمار شوند. برای همین مراقبت کامل و داشتن تحرک در کنار حمایت روانی و عاطفی میتواند امید به‌زندگی در این بیماران را بالا ببرد و جلوی این عوارض را بگیرد.
راه های افزایش طول عمر بیماران پارکینسون
تا دهه ۱۹۶۰، میانگین طول عمر بیماران پارکینسون پس از تشخیص بیماری کمتر از ۱۰ سال بود. اما این روزها بیماران می‌توانند با مراقبت‌های مناسب، ورزش و برخورداری از حمایت‌های لازم، سال‌ها و حتی دهه‌ها با کیفیتی مطلوب و معنادار زندگی کنند.
فعال ماندن بیمار با تحرک و ورزش
یکی از مهمترین کارها برای افرایش طول عمر بیماران پارکینسون، ورزش کردن و تمرین‌های سبک برای حفظ توانایی‌های حرکتی بیمار است. مخصوصا کاردرمانی در منزل با تمرینات حرکتی ویژه پارکینسون و تمرینات تعادلی می‌توانند باعث تقویت قدرت بدنی و کنترل حرکتی فرد شوند.
مصرف داروهای بیماری پارکینسون
معمولا داروهایی مثل لوودوپا برای کنترل عوارض بیماری استفاده می‌شوند. مهم است که بیمار داروهای تجویزی را به‌طور منظم و طبق دستور پزشک مصرف کند. خوردن داروها در ساعت مشخصی از روز میتواند میزان اثرگذاری داروها برای مدیریت علائم را بیشتر کند.
می‌توانید با استفاده از ویزیت متخصص مغز و اعصاب در منزل تمامی روند درمانی و پیگیری‌های پزشکی مورد نیاز را در خانه برای بیمار دنبال کنید.
جلوگیری از زمین خوردن و آسیب‌دیدگی
محل زندگی بیماران پارکینسون باید کاملا امن باشد. برداشتن موانع و وسایلی که می‌توانند باعث زمین خوردن و آسیب‌دیدگی فرد شوند کمک بزرگی است. همچنین استفاده از وسایل کمکی برای ایستادن و راه رفتن یا انجام تمرینات بهبود قدرت و تعادل هم میتواند از زمین خوردن بیمار پیشگیری کند.
مدیریت علائم غیرحرکتی
مشکلات جسمانی مثل یبوست، خستگی، اضطراب، مشکلات خواب می‌توانند برای بیماران پارکینسون آزاردهنده‌تر از دیگران باشند و عوارض بیشتری داشته باشند. تغییرات شناختی و روانی (غیرفیزیکی) هم روی سلامت فرد تاثیر می‌گذارد و باید حتما پیگیری شوند.
داشتن یک تیم مراقبت قوی
هر بیمار پارکینسون باید یک تیم پزشکی کامل شامل متخصص پارکینسون، متخصص مغز و اعصاب و متخصص اختلالات حرکت داشته باشد. در این تیم نیروهای مراقبتی مثل کارشناسان فیزیوتراپی، کاردرمانی، گفتاردرمانی هم لازم خواهند بود. یک گروه حمایتی از دوستان و خانواده هم کمک‌کننده است.
رژیم غذایی برای افزایش طول عمر بیماران پارکینسون
بیماران پارکیسنون باید غذاهای سالم و مقوی در وعده‌های روزانه خود داشته باشند. رژیم غذایی سالم و مقوی میتواند به حفظ قدرت عضلات و حفظ توانایی حرکتی بیمار کمک کند. همچنین تغذیه بیمار باید متعادل و متناسب با سن، مرحله بیماری، داروها و وضعیت بلع بیمار باشد.
بهترین غذاها برای بیماران مبتلا به پارکینسون:
- سبزیجات و میوه‌های متنوع شامل سبزی‌های برگ سبز، مرکبات، انواع توت و سیب.
- غلات کامل و حبوبات مثل نان سبوس‌دار، جو دوسر، برنج قهوه‌ای، عدس، لوبیا و نخود.
- ماهی، مغزها و روغن‌های سالم حدود دو بار در هفته درصورت نداشتن منع پزشکی.
- غذاهای پروتئینی ازجمله تخم‌مرغ، لبنیات، ماهی، مرغ، حبوبات برای حفظ عضلات.
درضمن باید از کاهش وزن ناخواسته در بیمار پارکینسون پیشگیری شود. در صورت کم‌اشتهایی، وعده‌های کوچک و متعدد و غذاهای پرانرژی و مغذی بهترین گزینه هستند.
سخن پایانی
بیماری پارکینسون یک اختلال پیش‌رونده در دستگاه عصبی است که روی توانایی‌های حرکتی و ذهنی فرد تأثیر می‌گذارد. خوشبختانه این روزها طول عمر بیماران پارکینسون به‌لطف درمان‌های موثرتر و کنترل بهتر عوارض خطرناک بیماری، بیشتر از سال‌های گذشته است. به‌جای نگرانی تحرک داشته باشید، با عزیزان‌تان در ارتباط بمانید و برنامه درمانی‌تان را دنبال کنید.
